Jak wyglądają tradycyjne domy w innych krajach?

Specyfikę danego kraju tworzą nie tylko właściwy  danemu miejscu klimat , rozumiany w kategoriach geograficznych jak i atmosfery między ludźmi, ale także historia danego państwa czy architektura. Zwłaszcza architektura widoczna jest na ogólnodostępnych fotografiach czy pamiątkowych zdjęciach wykonanych w czasie podróży. Przez szereg lat mieszkańcy opracowują charakterystyczny dla siebie styl budownictwa, który najbardziej odpowiada ich potrzebom. Z czasem poddaje się on wpływom zglobalizowanego świata, co dzieje się np. w  Polsce.

Dom w stylu skandynawskim

Projekty skandynawskie charakteryzuje prostota formy bez zbędnych dodatków., przy tym będąc budynkiem przestronnym i wygodnym. Domy skandynawskie w pamięci zwiedzających zapisują się głównie poprzez typową dla tego regionu elewację, a także aranżację wnętrz, która weszła również do mody w Polsce. Domy te są jednocześnie bardzo eleganckie i funkcjonalne. Projekty domów skandynawskich to przestrzenne miejsca, o prostych szlifach, bez nadmiernej przesady. Skandynawska architektura domów jednorodzinnych to forma minimalistyczna, stawiająca na funkcjonalność. Domy są stylistycznie skromne, ale niezwykle przytulne. To, co charakterystyczne to duże okna oraz specyficzne wykończenie. Skandynawowie to również bardzo świadomi ludzie, więc projektują domy energooszczędne oraz ekologiczne, by maksymalnie dbać o środowisko, z którym tak bardzo są związani. Norwegowie słyną z domów wykończonych drewnianymi deskami ułożonymi pionowo oraz specyficznymi dachami. Elewacja pomalowana jest w kolorze czerwonym, niebieskim, żółtym lub białym, co tradycyjnie zależało od majętności właściciela, jego statusu zawodowego oraz regionu kraju. Czerwony kolor był najtańszy, z kolei biały najdroższy i wszystkim bardzo zależało,by właśnie nim wykończyć dom. Dachy ułożone są skośnie, by śnieg swobodnie mógł przesuwać się, a nie zalegać na szczycie.

Japońskie domy

Tradycja japońska silnie wiąże się z szacunkiem do środowiska naturalnego, co znajduje odbicie w przestrzennych budynkach architektonicznych. Inną cechą determinującą wygląd domów japońskich jest zamiłowanie do asymetrii, która również wiąże się z wielowiekową kulturą. Wszystkie nawiązania architektoniczne do symetrii pochodzą z wpływu chińskiego lub zachodniego. Budynki mieszkalne Japonii dzielą się na trzy rodzaje: domy jednorodzinne, które są zazwyczaj wolnostojące ( kultura japońska nie zna tzw. szeregowców) i zamieszkiwane przez 1/3 społeczeństwa, bloki mieszkalne i tzw. apaato ( niskie budynki, wykonane z drewna, przeznaczone dla niższych warstw społecznych lub osób "na dorobku"). W mieszkaniach nie wyodrębnia się kuchni, stanowi ona część salonu. Może dziwić, ze sufit jest nieco obniżony, ponieważ mieszkania mają wysokość ok. 2,2 m.